home
Nathalie Roelofsen Nijzink, viltkunstenares

Nathalie Roelofsen Nijzink

Hemelwieg voor een klein afscheid

van een GROOT wonder

Een hemelwieg is gemaakt voor kindjes die zijn overleden in de baarmoeder, om ook voor deze kindjes een mooi afscheid te verzorgen. Het is een hele moeilijke tijd, en dan wil je je kindje nog even bij je houden, een paar dagen voordat het afscheid komt. Deze periode wordt langer mogelijk met de watermethode, tot wel 5 dagen.

Voor baby's die zijn overleden net na de geboorte is er een hemelwade.

Geld inzamelen | Doneeractie.nl

Draagt u hemelwieg een warm hart toe?


Help mij om hemelwieg te schenken aan ziekenhuizen, rouwdoula en stichtingen,

zodat deze op de plek zijn waar ze nodig zijn, en gelijk in gebruik genomen kunnen worden door de mensen die een hemelwieg nodig hebben voor het afscheid van hun zo gewenste kindje.


Op deze manier hoop ik te bereiken dat hemelwieg bekend is in heel Nederland. En ouders op een liefdevolle en zachte manier afscheid kunnen nemen van hun kindje en een goed begin kunnen maken met het rouwproces.


Hemelwieg maak ik met heel veel liefde vanuit mijn hart.


Hemelwieg voor een klein afscheid van een GROOT wonder.

Vanuit de moederschoot

Een zachte hemelwieg

hemelwieg met watermethode

Hoe fijn is het als je je te vroeg geboren kindje, wat niet levensvatbaar is, een fijn bedje kunt bieden in een hemelwieg. Wat je vast kan houden en kan wiegen in je armen, ernaar kan kijken en aaien, waar jij/jullie behoefte aan hebben op dat moment. Je kunt het open laten en je kan het afsluiten door de klepjes erom heen te vouwen.


De hemelwiegjes zijn met de hand gevilt. Van merinowol gecombineerd met zijde en vlasvezels. Er is gebruik gemaakt van zijden stof, het geheel wordt bewerkt met water en groene zeep tot een afscheidswiegje.  Alles is van natuurlijke materialen waardoor het heel zacht aanvoelt.


Doordat het handwerk is, is er van elk exemplaar 1 stuk. Ook is het mogelijk een hemelwiegje {ook wel afscheidswieg of afscheidscocon genoemd} in opdracht te laten maken, gepersonaliseerd.


De watermethode is een opbaringsvorm, en door het kindje in het water te leggen krijgt het een zacht roze kleur. Het is heel kwetsbaar en zo wordt het beschermd. Er kunnen mooie foto's gemaakt worden, en je kan je kleine baby er even uithalen om in je hand houden. Je gebruikt hiervoor gewoon kraanwater en kan dit regelmatig verversen. Koel houden gaat door onder het waterbakje een klein koelelement te leggen.


Er wordt gewerkt aan de ontwikkeling van meerdere maten waterbakjes, deze kun je afsluiten met een dekseltje, die er thuis weer af kan. Het is een waterwiegje om te gebruiken in de hemelwieg. Watermethode genoemd, het kindje gaat terug in het water, als in het vruchtwater in de baarmoeder. 

Verschillende

mogelijkheden

hemelwieg met vlindersluiting
vertel je verhaal in vilt vergeet mij nietjes
rouw bloemenkrans om hemelwieg heen
vertel je verhaal in vilt vlinders ontsnappen uit hun frame
troostengel
bloemstuk met hemelwieg voor het definitieve afscheid


Hemelwieg

voor een klein afscheid

van een

GROOT wonder




hemelwieg wit met roze bloem

Klein mensje,teder en fijn

Lukte niet te groeien

Geeft veel verdriet

en pijn

Vanuit de moederschoot

Een zachte hemelwieg

Om op reis te gaan

We houden van je

En dat je hebt bestaan

Vertel je verhaal in vilt, we houden van je
rouwbloemstuk met hemelwieg erin verwerkt. we willen niet loslaten
vertel je verhaal in vilt een baby omringd door engelen

Verteld door Nathalie


Hoe is hemelwieg

ontstaan


Ons verhaal gaat twintig jaar terug, mijn eerste zwangerschap. Zo bijzonder, zo gelukkig. Zwanger onder begeleiding van de gynaecoloog met hormonen in pil vorm. Ziek, ziek en nog eens ziek tijdens het slikken ervan. In de gaten houden wanneer de eisprong er was en hup naar het ziekenhuis voor nog een prik in mijn bil. Dat heb je er allemaal voor over, want zwanger worden is wat je wilt. En na anderhalf jaar was het raak, zwanger, ik was zwanger. Nog altijd onder controle bij de gynaecoloog, alles is goed en elke keer dat ik kom wordt er een echo gemaakt. Ik voel me op en top zwanger. Afgesproken met dertien weken laatste controle in het ziekenhuis en dan gewoon naar de verloskundige praktijk. Ik begon al lekker te groeien, best vroeg bij een eerste zwangerschap.


Met dertien weken mijn laatste afspraak in het ziekenhuis om te kijken hoe goed het ging. Er werd een echo bovenop mijn buik gemaakt, en vervolgens zegt hij plompverloren en zonder gevoel, oh 'ik zie niks' het zal wel niet goed zijn. Even inwendig kijken. Het is een tweeling, de vruchtzakjes groeien wel maar je hebt een miskraam. En op dat moment kon hij nog net op tijd mijn flauwvallende man opvangen. We waren in shock en gingen zo ook naar huis.

troostengel

Ik wou praten en mijn man ging fietsen in het bos om het te verwerken. Ik vertelde het aan een ieder die wou luisteren. Een paar dagen later heb ik een curettage ondergaan. Op dat moment was dat mijn gevoel. Dat dat voor mij het beste was.

{nu ik ouder ben denk ik daar anders over, en wou dat ik dat twintig jaar geleden had geweten, er toen al hemelwiegen waren, i.p.v. je kindjes achterlaten in het ziekenhuis, wat nu gewoon geen prettige gedachte is.}

Curettage, wat een ellende, als de anesthesist het een abortus noemt en je naderhand op dezelfde afdeling ligt als de kersverse moeders met hun baby. Erg pijnlijk allemaal.


Mijn al bestelde rieten wieg afbesteld, die ik zelf zou bekleden. Leeg, wat was ik leeg. Verdrietig, dikke tranen.

Lang heb ik me er niet de tijd voor gegeven. Voor uitgebreid rouwen had ik geen tijd. Weggestopt in een kamertje in mijn hoofd, ga je door. Want het enige wat je wilt is een baby. Dus weer naar de gynaecoloog, toen het weer mocht. En weer anderhalf jaar later was ik zwanger. Een prachtige zwangerschap en een gezonde zoon. Geen wieg maar een ledikant. Een wieg zou ongeluk hebben gebracht volgens mijn man. Er zijn nog twee zonen geboren, de tweede spontaan binnen twee jaar en de derde heeft op toestemming gewacht, twee kinderen was goed. Maar mijn gevoel zei wat anders en na vijf jaar kwam ook hij spontaan ter wereld.


Toen voelde het compleet, ons gezin. En ja hoor, pas daarna kwam de tijd om het grote verlies van onze tweeling te verwerken. Ik doe dat vooral creatief. Ik heb ze geschilderd als engelen, ik heb ze gevilt en er ook een beeld van gemaakt. Nu is mijn tweeling de inspiratie voor de hemelwieg en had ik er graag één voor ze gehad.

Mijn gevoel zegt me dat het meisjes waren en ik heb ze de namen Madelief en Sophie gegeven.



met acryl geschilderde engel
met acryl geschilderde engel
vilterij engel
vilterij engel

This website uses cookies. By continuing to use this site, you accept our use of cookies.

Accepteren