Hemelwieg voor een klein afscheid

van een GROOT wonder

Mijn verhaal

Mijn naam is Nathalie. Hemelwieg maak ik met de hand, uit naam van Madelief en Sophie – de tweeling die wij moeten missen. Het hele verhaal lees je onderaan deze pagina.

Mijn missie

Het is mijn missie geworden om ervoor te zorgen dat zoveel mogelijk mensen weten dat er een afscheidswiegje bestaat: een vilten wiegje waarin de wateropbaring gebruikt kan worden.

Elk Hemelwiegje maak ik met veel liefde en aandacht. Voor de ouders die een verliesgeboorte meemaken en hiermee een beter begin kunnen maken met het rouwproces. Ieder rouwproces is anders – er zit geen tijd aan.

Mijn droom

De wateropbaring met Hemelwiegdeken hoort thuis in alle ziekenhuizen. Zodat alle ouders die dit meemaken hier gebruik van kunnen maken, en op deze manier langer over het afscheid kunnen doen.

Mijn missie is mijn passie.

Symboliek achter Hemelwieg

De symboliek achter Hemelwieg

Hemelwieg is ontstaan vanuit een diepgevoelde inspiratiebron. Een baby groeit in de moederschoot, gedragen in een beschermde en veilige omgeving, tot het moment van geboorte. Wanneer een zwangerschap anders verloopt dan gehoopt en een kindje veel te vroeg de baarmoeder verlaat, ontstaat er behoefte aan een liefdevolle en betekenisvolle manier van afscheid nemen. Hemelwieg is vanuit die gedachte ontwikkeld. Sinds 2017 heeft dit bijzondere afscheidswiegje voor veel ouders een waardevolle plek gekregen in de periode van opbaren, afscheid nemen en begraven of cremeren.

Hemelwieg is ontstaan vanuit een diepere gedachte

Hemelwieg is niet zomaar een afscheidsmandje. Aan het ontwerp ligt een duidelijke filosofie ten grondslag. Het wiegje is verbonden met de gedachte van geborgenheid, oorsprong en liefdevol afscheid nemen.

De basis is een wateropbaring: een methode waarbij een kindje dat tijdens de zwangerschap overlijdt in een bakje met water wordt gelegd tijdens de opbaringsperiode. Rondom dit waterwiegje is een zacht vilten wiegje ontworpen dat niet alleen praktisch is, maar ook een symbolische betekenis draagt.

De vorm en symboliek van Hemelwieg

Terug naar de moederschoot

De vorm van Hemelwieg verwijst naar de moederschoot. Daarmee symboliseert het wiegje een plek van bescherming, omhulling en verbondenheid. Juist in een afscheid kan die gedachte voor ouders veel betekenen.

De sluiting als symbool van de navelstreng

Voor vervoer kan het dekseltje van het waterwiegje worden gesloten. Daarnaast heeft Hemelwieg twee klepjes die over elkaar heen vallen en met een koord worden gesloten. Dit koord staat symbool voor de navelstreng: de blijvende verbondenheid tussen ouder en kind.

De rol van het waterwiegje tijdens de opbaring

Het waterwiegje wordt gevuld met gewoon kraanwater. Hierin wordt het kleine overleden kindje tijdens de opbaringsperiode neergelegd. Als in het vruchtwater zoals in de baarmoeder. Deze manier van opbaren maakt onderdeel uit van de watermethode. 

Wanneer het moment van het werkelijke afscheid aanbreekt, wordt het kindje in een kleine wade gelegd en in het bedje van de Hemelwieg geplaatst. Daarna wordt het wiegje definitief gesloten.

Het waterwiegje wordt dus alleen gebruikt in de periode van opbaring.

Meer dan een afscheidsmandje

Hemelwieg is voor veel ouders meer dan een praktische manier om hun kindje op te baren. Het is een afscheidswiegje met een eigen betekenis. De symboliek van het ontwerp maakt dat het voor ouders kan voelen als een liefdevolle en zorgvuldige manier om hun kindje te dragen in de dagen van afscheid.

Een uniek en persoonlijk afscheidswiegje

Hemelwieg is exclusief en uniek. Het is bovendien mogelijk om het wiegje te laten personaliseren, zodat het nog beter aansluit bij de wensen en het verhaal van ouders en hun kindje.

Laat mij weten

Wat je wens is

Hemelwieg - Een waardig afscheid voor je te vroeg geboren kindje

Een Hemelwieg biedt ouders de mogelijkheid om hun in de baarmoeder overleden baby op een liefdevolle manier vast te houden, te wiegen en te koesteren. Het afscheidswiegje geeft de ruimte om naar je kindje te kijken, het te aaien en er te zijn op de manier die jullie nodig hebben. De wieg kan open blijven of afgesloten worden door de klepjes eromheen te vouwen.

Met de hand gemaakt van natuurlijke materialen

Elk afscheidswiegje is uniek en met zorg hand gevilt van merinowol, gecombineerd met zijde en vlasvezels. Door gebruik van zijden stof, water en groene zeep ontstaat een zacht vilten wiegje dat heel teder aanvoelt - volledig van natuurlijke materialen. Hierdoor is de Hemelwieg geschikt voor zowel natuurbegraven als crematie.

Op maat en naar wens

De Hemelwieg is in elke maat te maken, afgestemd op de zwangerschap curve. Daarnaast kan het wiegje gepersonaliseerd worden met een symbool dat voor jullie betekenis heeft, zoals een hart, ster of vlinders - mogelijk in elke kleur die je wenst.

Omdat elk wiegje handgemaakt is, is ieder exemplaar uniek en met liefde vervaardigd.

Vanuit de moederschoot een zachte hemelwieg

Wateropbaring – de watermethode

De wateropbaring, ook wel de watermethode genoemd, is een liefdevolle en natuurlijke manier om een in de baarmoeder overleden baby op te baren. Door het kindje in water te leggen, krijgt het een zachte, roze teint en blijft het kwetsbare huidje beschermd. Het water omhult het kindje op een serene en tedere manier, vergelijkbaar met het veilige gevoel van het vruchtwater in de baarmoeder.

Het waterwiegje biedt ouders demogelijkheid om in alle rust afscheid te nemen. Er kunnen mooie, waardevolle foto’s gemaakt worden, en het kindje kan – als gewenst – even in de hand worden gehouden. Voor de wateropbaring wordt gewoon kraanwater gebruikt, dat regelmatig ververst kan worden. Het waterwiegje blijft koel door er een klein koelelement onder te plaatsen.

De waterwiegjes kunnen worden afgesloten met een dekseltje, dat thuis eenvoudig verwijderd kan worden. Ze zijn speciaal ontworpen om te gebruiken in de Hemelwieg – een zachte, omhullende wieg van natuurlijke materialen. Zo wordt het kindje gedragen door water en wol, in een sfeer van rust, warmte en liefde.

Toedekken van het kindje tijdens de wateropbaring

Naast de in de Hemelwieg te gebruiken waterwieg is er ook de losse wateropbaring. Deze kan worden omwikkeld met de hemeldeken, zodat het overleden kindje dat in het water ligt, liefdevol kan worden toegedekt. Op deze manier worden bezoekers niet direct geconfronteerd met het kindje, maar kan er een passend moment worden gekozen om het te laten zien. Voor ouders is het fijn om hun kindje toe te kunnen dekken wanneer zij zelf gaan rusten. Zij kunnen hun kindje zelf verzorgen door het water te verversen, het in hun handen te houden en zachtjes te wiegen.

Wateropbaring voor kindjes van 16 , 20, 24, 32 en 40 weken

Wateropbaring

De wateropbaring is er voor kindjes tot 16 weken bij geboorte, van 16 tot 20 weken, van 20 tot 24 weken, van 24 tot 32 weken en voor 40 weken bij geboorte. Deze manier van opbaren biedt ouders de mogelijkheid hun kindje op een natuurlijke en liefdevolle manier te kunnen zien en vasthouden, in een omgeving die doet denken aan de geborgenheid van de baarmoeder.

De wateropbaring is beschikbaar voor ziekenhuizen, zodat er vaker gebruik van kan worden gemaakt. Hoe bijzonder zou het zijn als deze in alle ziekenhuizen van Nederland beschikbaar is, zodat alle ouders deze mogelijkheid krijgen.

Het is ook mogelijk om als ouders zelf een wateropbaring met hemeldeken aan te schaffen. Deze is bedoeld voor het gebruik tijdens de opbaring. Voor het daadwerkelijke afscheid kan gekozen worden voor een Hemelwieg of Hemelwade, beide met zorg en liefde handgemaakt van natuurlijke materialen.

Foto's gemaakt door Patricia Petrick Fotografie

Verschillende

mogelijkheden

Ons verhaal gaat terug naar 10 juli 1996, mijn eerste zwangerschap. Zo bijzonder, zo gelukkig.

Zwanger onder begeleiding van de gynaecoloog met hormonen in pil vorm. Ziek, ziek en nog eens ziek tijdens het slikken ervan. In de gaten houden wanneer de eisprong er was en hup naar het ziekenhuis voor nog een prik in mijn bil.

Dat heb je er allemaal voor over, want zwanger worden is wat je wilt. En na anderhalf jaar was het raak, zwanger, ik was zwanger. Nog altijd onder controle bij de gynaecoloog, alles is goed en elke keer dat ik kom wordt er een echo gemaakt. Ik voel me op en top zwanger.

Afgesproken met dertien weken laatste controle in het ziekenhuis en dan gewoon naar de verloskundige praktijk. Ik begon al lekker te groeien, best vroeg bij een eerste zwangerschap.

Met dertien weken mijn laatste afspraak in het ziekenhuis om te kijken hoe goed het ging. Er werd een echo bovenop mijn buik gemaakt, en vervolgens zegt hij plompverloren en zonder gevoel, oh 'ik zie niks' het zal wel niet goed zijn. Even inwendig kijken.

Het is een tweeling, de vruchtzakjes groeien wel maar je hebt een miskraam. En op dat moment kon hij nog net op tijd mijn flauwvallende man opvangen. We waren in shock en gingen zo ook naar huis.

Ik wou praten en mijn man ging fietsen in het bos om het te verwerken. Ik vertelde het aan een ieder die wou luisteren. Een paar dagen later heb ik een curettage ondergaan. Op dat moment was dat mijn gevoel. Dat dat voor mij het beste was. Ik was 14 weken zwanger. Curettage, wat een ellende, als de anesthesist het een abortus noemt en je naderhand op dezelfde afdeling ligt als de kersverse moeders met hun baby. Erg pijnlijk allemaal.

{nu ik ouder ben denk ik daar anders over, en wou dat ik dat toen had geweten, er toen al hemelwiegen waren, i.p.v. je kindjes achterlaten in het ziekenhuis, wat nu gewoon geen prettige gedachte is.}

Mijn al bestelde rieten wieg afbesteld, die ik zelf zou bekleden. Leeg, wat was ik leeg. Verdrietig, dikke tranen.

Lang heb ik me er niet de tijd voor gegeven. Voor uitgebreid rouwen had ik geen tijd. Weggestopt in een kamertje in mijn hoofd, ga je door. Want het enige wat je wilt is een baby.

Dus weer naar de gynaecoloog, toen het weer mocht. En weer anderhalf jaar later was ik zwanger. Een prachtige zwangerschap en een gezonde zoon. Geen wieg maar een ledikant. Een wieg zou ongeluk hebben gebracht volgens mijn man. Er zijn nog twee zonen geboren, de tweede spontaan binnen twee jaar en de derde heeft op toestemming gewacht, twee kinderen was goed. Maar mijn gevoel zei wat anders en na vijf jaar kwam ook hij spontaan ter wereld.

Toen voelde het compleet, ons gezin. En ja hoor, pas daarna kwam de tijd om het grote verlies van onze tweeling te verwerken. Ik doe dat vooral creatief. Ik heb ze geschilderd als engelen, ik heb ze gevilt en er ook een beeld van gemaakt.

Nu is mijn tweeling de inspiratie voor de hemelwieg en had ik er graag één voor ze gehad.

Mijn gevoel zegt me dat het meisjes waren en ik heb ze de namen Madelief en Sophie gegeven.